Verslag weekend 1:  Haarlem - Amsterdam Osdorp 12/13 oktober 2002

Zaterdag 12 oktober 2002

Het eerste weekeinde van een nieuwe route. Nadat we elkaar gevonden hebben op het station van Haarlem [de ene helft stond bij de ene ingang te wachten de andere helft bij de andere…] De mee lopers zijn: Wim, Liesbeth, Ben, Meta, Rob, Anita, Gijs, Roos en Karina. Vandaag verkennen we eerst Haarlem met behulp van een stadswandeling. Haarlem is een mooie oude stad, qua architectuur heeft het wel iets weg van Amsterdam, het is alleen veel kleiner [en daardoor minder toeristisch]. De koffie wordt genoten in Café Fortuyn [what’s in a name, het kostte ook een klein fortuin…].

Hierna duiken we de Grote of St. Bavo kerk in alwaar we nog een staartje van het lunchconcert meenemen en aansluitend een zeer uitgebreide rondleiding krijgen. Het is een indrukwekkend gebouw. De herbouw startte ca. 1397, daarvoor stond er al een kleinere kerk. Het is een de grootste Gotische kerken van Europa. Zo ook het orgel. Onze gids heeft hierop nog een kleine demonstratie gegeven. Wat toch wel indrukwekkend is als je dat met eigen ogen kunst aanschouwen staande tussen al het bladgoud.

Na het concert laat hij ons de preekstoel zien en alle symboliek die daarin verborgen zit. Daarna laat hij ons nog even de beenderen zien die, wanneer ze opgegraven worden, niet meer mogen herbegraven en daarom in een soort van grafkelder worden opgeslagen.

De kerk is in eerste instantie gebouwd als katholieke kerk en later overgegaan naar de hervormden. Bijzonder daarbij is dat de hervormden eigenlijk vrij veel hebben laten zitten van de tierlantijnen van de katholieken. Zo ook het koor, waarin de schilden van de bisschoppen en andere hoogwaardigheidsbekleders nog op de stoelen [of eigenlijk meer hangplekken] geschilderd staan, en een groot beeld dat een ?? voorstelt [Wat was het ook al weer?]. Dat was het einde van een lange rondleiding. De meesten hadden het al koud, gezien de temperatuur van vandaag. inmiddels is iedereen verkleumd tot op de botten. De stadswandeling wordt dan ook niet afgemaakt. We hebben het te koud. Op zoek naar iets warms! En dat wordt warme chocomel in café Charley. 

Willem gaat ondertussen op zoek naar een warm onderhempie. Na dit opwarmertje vertrekken we naar het pension. Hetgeen toch iets verder lopen is dan de ene kilometer die de eigenaar ons voorgehouden heeft. Het pension ziet er goed uit. Nadat iedereen zich heeft geïnstalleerd in hotel/pension ‘t Haerlemsche, wordt er nog even wat port soldaat gemaakt, waarna we vertrekken richting restaurant De Kale Pater. 

Hier hebben we uitstekend gegeten. De grote vraag was wie er bij wie zou gaan slapen. Zou het lukken om Rob en Anita te koppelen…. [dat weten alleen zij die er bij waren]? Het was al niet gelukt om Gijs en Rob in het twee persoonsbed te krijgen, dus… Na het eten probeert Rob nog even zijn geluk uit op alle soorten krasloten die hij heeft ingeslagen [daarin belegt hij het geld van zijn klanten, ja ja, helaas het vurige gewenste miljoen zat er niet in. Volgende keer beter Rob! 

Na het eten lopen we gezamenlijk terug naar het pension. Maar Meta en Ben gaan richting Lisse. Er wordt zowaar niet eens meer een kroeg aangedaan onderweg. Iedereen kruipt direct onder de wol zodra we in het pension aangekomen zijn.

Zondag 13 oktober 2002

We ontbijten in het pension, wat wat karig is [en dan is het brood ook nog oudbakken] en op lunch is al helemaal niet gerekend. Als Wim nog wat brood bij vraagt krijgt hij welgeteld 3 sneden en daar moeten hij en Liesbeth het mee doen.

 Rond half tien arriveren Ben en Meta, die lekker in Lisse hebben overnacht. Ook Marianne die vandaag voor het eerst meewandelt voegt in. Vandaag had niemand moeite met opstaan, dus konden we ook goed op tijd vertrekken. Ik geloof dat we zo rond 10.00 uur al op weg waren. Ik probeerde nog op slinkse wijze de wandeling van vandaag bij het beginpunt te laten beginnen, Gijs heeft het echter na een paar honderd meter door…. [Je weet wel GPS].

Helaas ziet het weer er wat druilerig uit, maar echt regenen doet het niet en gelukkig is het ook een stuk minder koud dan gisteren.  Na een klein uurtje komen we bij café De Toerist te Spaarndam aan. We wachten tot het exact om 11.00 uur opengaat. 

Nadat we de koffie met appelgebak genuttigd hebben en een groet aan Hans Brinker [ja, die van zijn vinger in de dijk], vervolgen we onze tocht. We lopen langs water en door dorpjes.

Helaas wel veel over asfalt. Maar ja, we zitten dan ook nog midden in de Randstad en kom daar maar eens om onverharde paden. In een park of is het een natuurgebied, maar dan wel aangelegd, lopen we nog even verkeerd.

In de routebeschrijving wordt niet aangegeven hoe dit park heet. Als we echter het toiletgebouw ‘Zwaluw’ ontdekken zitten we snel weer op het goede pad. En hobbelen we verder richting Amsterdam.

Rond 14.00 uur pauzeren we nog even in de De keizerskroon. Hier komt het gemis aan lunch-klaar-maak-mogelijkheid extra ‘hard’ naar voren, want ze hebben geen soep, geen dit, geen dat. Zelfs geen appelgebak meer! Alleen tosti’s [en dan ook nog met ham, hè Rob] en thee of koffie. Voor Roos dubbel pech want ’s ochtends had ze ook al geen soep kunnen krijgen.

Inmiddels bevinden we ons al aan de rand van Amsterdam. Ik geef het op zodra er een tram in de buurt is, mijn blessure speelt te veel op, ook al is het niet ver meer.

De rest loopt nog een klein stukje door. Roos heeft daar met Freek afgesproken, het is tevens de plek waar Mirjam en Trudy [die de route  al een week eerder hebben gelopen] het openbaar vervoer hebben opgepikt. Het beginpunt dus voor het volgende weekeinde.

 Karina