Weekend 4 24 en 25 januari 2009:
Loetbos - Schoonhoven - Lexmond
Zaterdag Loetbos - Schoonhoven
De weersvoorspellingen zagen er aan het begin van de week nog slecht uit maar vrijdag werd ons zon en droogte beloofd. Het werd dan ook een prachtig wandelweer, koud maar zonnig! In Schoonhoven pikte we Hans en Trudy op waarna we in het Loetbos, herenigd met de rest van de groep, genoten van koffie met appelgebak. Jammer genoeg bleek het griepvirus of wat dan ook, op de oren van Bep te zijn geslagen. Ze verstond ons niet. Het met gebaren en luide stem de aandacht van haar trekken, of het vertalen richting haar, liep als een rode draad door dit weekend heen. Het Loetbos verruilde we al snel voor wegen door de polder, die druk bereden werden door fietsers en automobilisten. Een graspad bood verademing.
Foto: Zuidbroek
We kwamen er jagers tegen, ze hadden een patrijs geschoten. Tot onze verbazing bleken er twee van de vier jagers vermomd te zijn, ze waren van de politie.Het was verrassend om vrij met ze te praten, ik kan me voorstellen dat ze nogal terughoudend kunnen zijn vanwege de opinie van veel burgers over de jacht op dieren. Ze legde uit hoe ze jaagde, niet in het wilde weg, maar gericht op bepaalde dieren, en zelfs rekening houdend met het geslacht van de dieren. Ze hadden een haantje van een patrijs geschoten. We namen afscheid en vervolgde het pad. De zogenaamde jagers reden ons achterop in hun jeep en hielden halt. Ze wezen ons op een aantal zwanen, niet de normale knobbelzwanen, maar echte wilde zwanen, te herkennen aan hun rechte nek en geel/zwarte snavel. Er zijn er nog maar 5000 op de wereld. Een kleine groep is altijd in deze polder te vinden voor overwintering. Op zo een moment wordt het vertrouwen in de overheid voor mij weer versterkt. Te zien dat je belastinggeld wordt besteed aan iets dat nog zo slecht niet is! We waren weer wat wijzer geworden en namen afscheid van de agenten.
Foto: Kadijk
Bij Bergambacht weken we even van de route af om pauze te houden bij
het eetcaf? Het was er druk, geen plek, maar we mochten in het achterste
gedeelte gaan zitten mits we rond half drie weer zouden opstappen.De muren
hingen vol met filmposters, zelfs oude, zoals ?The Birds? van Hitchcock. Het
eten was er fantastisch, je maakt wel eens wat anders mee in een ?eetcaf?
Vanuit Berambacht pakte we de route weer op en kwamen we al snel uit op de
Lekdijk. Prachtige huizen achter de dijk, veel riet en moerassig landschap voor
de dijk. De toren van Schoonhoven bleef al die tijd een baken.
Foto: Hotel Belvedere Schoonhoven
Het hotel lag aan de dijk, kleiner dan het eruitziet op de foto?s, maar desalniettemin een prima verzorging. Jammer alleen dat er geen ruimte is om gezellig iets te drinken wanneer je nog niet aan tafel kunt. Van een lounge is geen sprake. De meeste mensen bleven op de kamer, en de autotruc tussen Lexmond en Schoonhoven nam meer tijd in beslag dan gedacht. Er zat niets anders op dan alvast plaats te nemen aan de tafel in het restaurant in afwachting van ?. Het personeel kwam paniekerig over. Er was in een zaal naast het restaurant een feest aan de gang. Volgens mij hadden ze of ziek personeel, of incompetent. Wij maakte ze het eigenlijk nog makkelijk doordat een groot deel van onze groep besloot het verrassingsmenu te nemen van vier gangen. Elke gang was een verrassing, maar of het nou zo een goede verrassing was?Laten we zeggen dat het smakelijk was, maar er staat zeker geen top chefkok in de keuken! Het toetje keken we af van de tafel naast ons. Het was een feestelijk gezelschap en de jongste kinderen c.q. pubers zaten richting onze tafel. Een jochie kon onze bemoeienis wel waarderen toen hij zijn ijs voorgeschoteld kreeg. Het zag er leuk uit, alleen was het een beetje hard! Zijn vork stuiterde? of het ijsje?Vol verwachting keken wij uit naar ons dessert, geen hard ijs van chocola zoals het jochie had gehad, twee bolletjes smeltend ijs met een plakje cake en wat slagroom? smakelijk, maar we hadden op meer gehoopt. Slapen ging prima, ik kon mij verheugen op een balkon. Het was koud maar toch waagde ik me nog even op het balkon om van het uitzicht te genieten. De lichtjes van de pont schenen over de Lek, de kadans van motoren van een schip op de Lek, ja, hier zouw ik wel slapen?
Foto: Pont bij Schoonhoven (Stad Schoonhoven)
Zondag Schoonhoven - Lexmond
Het ochtendlicht maakte me wakker, de pont ging al heen en weer, de overkant was nog mistig maar de zon weigerde te wijken voor het wolkendek. Ontbijten is niets meer en niets minder dan even wat brood in je mik proppen maar tijdens zo een wandelweekend is het altijd een hele belevenis. Vooral zo een buffet met yoghurt, fruit, eitjes, croissants ? Heerlijk! Je neemt er dan ook echt je gemak voor. Een jus d?orange, koffie erbij, croissantje, wat broodjes smeren om voor de zekerheid mee te nemen, als het meezit een schaal met appels, peren en mandarijntjes die handig zijn voor onderweg wanneer de horeca schaars is. De zaal waar het ontbijt geserveerd werd was op zich al mooi. Een hoog plafond, lambrisering, grote spiegel, kandelaars, kroonluchter? prachtig. Eenmaal terug op mijn kamer genoot ik nog even van het uitzicht vanaf het balkon terwijl het vroege ochtend nieuws via de tv mijn oren amper bereikte. Ik opende mijn pakje sigaretten? nog maar drie peuken?. Nog maar drie?!?!?! Paniek!!! Tijd voor aktie. Ik pakte mijn boeltje, rekende af bij de receptie, vroeg daar waar ik sigaretten kon krijgen, stampte weer naar boven richting kamer van Jan en Bep, het was 10 voor negen!!! Spullen bij Jan en Bep gedumpt, was goed, stampte weer naar beneden en sjeesde door gladde steegjes richting de provinciale weg, een kilometer heen en weer terug naar het benzinestation aldaar om me voor de rest van de dag van peuken te voorzien. Erg hee?. Maar wel lekker!!! De pont lag al vaarklaar, dus snelheid was geboden. Eenmaal aan boord was daar Mirjam, ze kon deze zondag meelopen. Ze is er nog een van de oude garde, vanaf de oprichting van de wandelgroep. Ze maakt deel uit van de GR5?jes die naar Nice lopen. Volgens Hans doen ze er zeker nog zo een vier jaar over. Hun verhalen zijn leuk om te horen, over knurten en geilstr?, chinese kopjes, gevaarlijke paden en kolkende rivieren, we zijn benieuwd naar hun volgende avontuur in April. Hans weigert vooralsnog te koken tot teleurstelling van Marian.
Foto: Poort van Schoonhoven
Foto: Wandelboom: Floris V-pad, Oeverloperpad en Pelgrimspad (hier zijn we al
twee keer eerder geweest!)
De verharde dijk vanaf de pont ging al gauw over in graspaden, de wind voornamelijk uit het zuiden, dus blazend in je oor. Arme Bep, door de griep had ze last van haar oren, ze verstond ons niet. Iedereen trok algauw een muts over zijn hoofd. De graspaden waren niet bevroren, een voordeel als het niet zo nat was geweest de afgelopen week. De hobbels waren zacht, uitglijden was een risico.
Mirjam ging flink onderuit, maar gelukkig ging het vloeiend en de bodem was zacht, geen schade! De stickers van de LAW ontbraken hier en daar, Bep liep op een gegeven moment voorop en miste een pad naar links, roepen, fluiten?. ze hoorde ons niet! Vissers langs een sloot deed haar omkijken, dat was haar redding. Helaas voerde het pad ons tot het eindpunt in Lexmond over graspaden. De vele overstapjes over hekken kwamen Gijs goed van pas. Met zijn nieuwe camera kan hij aardig wat filmpjes opnemen. Tja, het geklooi over de hekken is dan ook prachtig filmmateriaal. In het wapen van Ameide, een cafe waar ze nog nooit van service gehoord hebben, konden we de filmpjes alvast bekijken.
Foto: In cafe het wapen van Ameide
Echt leuk om ons eens in bewegende beelden te zien. De bebouwde kom van Ameide bracht ons al snel weer op onverharde paden. Zwaar voor de enkels? maar ja, de stukjes asfalt tussendoor waren weer hard voor de gewrichten. Bij de bebouwde kom van Lexmond bleek een busstation te zijn. Tot onze verbazing reden er bussen langs met bestemming Rotterdam en Breda, ook Utrecht. Marian besloot hier de bus naar Utrecht te nemen.Hij ging al over 4 minuten, mazzel! We hebben haar uiteraard uitgezwaaid.
Foto: Rijskade bij Lexmond
Foto: Bushalte bij Lexmond
In Lexmond zelf waren alle horecagelegenheden dicht. Tja, Bible - Belt!!!! Er moest nog even een autotruc geregeld worden dus namen we afscheid van elkaar. Hans bracht Jan en Bep naar de pont bij Schoonhoven, ik kon gelukkig meerijden met Frank en Gijs (Freek was geveld door de griep) maar mijn spullen stonden in de auto van Jan en Bep. Afijn, Jan deed effe een heen en weertje met de pont bij Schoonhoven, iedereen is uiteindelijk goed en vroeg thuisgekomen! Rose
Laatste wijziging: 31-01-2009
