*De 'ik' in dit verhaal is Inge.* 

Vrijdagavond ging ik met gemengde gevoelens naar bed: ik zag op tegen het weekend! Zou ik het redden? Zou het nog steeds zo gezellig zijn? Zou mijn auto het redden naar Zwammerdam? Zal het 'gedoe' met heen en weer rijden van Rob en mij goed gaan? Kortom: twijfels, twijfels, twijfels (duidelijk Vissen). Zelfs het leggen van een 'kaart' en het kaarsje dat mijn vriendin voor mij zou gaan branden konden de twijfels niet wegnemen. Vertrouwen in jezelf, was het motto. Jaja..... 
Zaterdagmorgen om iets voor negen uur stapte ik met een schoolreisjes gevoel in de auto. Op de radio klonk het lied "Zaterdag" van Bløf en ik zong uit volle borst mee en had er zin in, dit weekend zou super worden!

Rob en ik vonden elkaar in Zwammerdam, reden gezamenlijk naar Nieuwveen, alwaar enthousiast trappelende mede stappers op ons stonden te wachten: we waren te laat...... tja..... dan maar de nieuwkomers verwelkomen: Gijs en Ben. Erika loopt dit keer ook mee en Anita had helaas afgezegd omdat ze buikgriep heeft. Mirjam liep dit weekend ook niet mee, zij had feest, want haar moeder werd 80 jaar. OK, vooruit met de geit: op naar Zwammerdam! 

	Op de route stonden werkelijk prachtige molens ...
	... die nog steeds in gebruik zijn om het water te bemalen (Molenviergang)
	Lopen, lopen, lopen en toen ineens, ondanks de GPS van Gijs, wisten we het niet meer. En baggerden we vol goede moed door het net omgeploegde land van boer Biet
	die ons na ongeveer 4 km omlopen met een bulderende lach op zijn erf ontving en ons wees dat we weer helemaal terug moesten naar de dijk en vandaar de route vervolgen. Ach ja, er zijn ergere dingen, toch?
	Dit had dus de wandelroute moeten zijn!
	En de erwtensoep, koffie en appelgebak in onze rustplaats maakten alles goed. Al die spreuken die daar in het café hingen over het gevolg van drank, dat we er toch maar af moesten blijven enz. enz. hadden weinig indruk gemaakt, maar daarover later meer.....

Uiteindelijk kwamen we aan in Zwammerdam, waar we afscheid namen van Arno en Erika die niet meegingen eten en overnachten, jammer, maar goed, en Gijs, die het geloof ik wat zwaar gevallen was en die met Arno en dinnetje mee kon rijden. Ik voelde trouwens de pijn die Erika aan haar knie had, ik hoop dat het nu allemaal weer meevalt en dat ze toch weer mee kan/wil lopen de volgende keer. Die klei heeft haar beslist geen goed gedaan.

Wij liepen door naar Meije, een dorp tegen Zwammerdam aan, waar ons overnachtingsadres was, de Hollandsche Boerderij.....ach en als je de weg niet weet, schreeuw je effe over het water heen naar de overkant, alwaar je een route krijgt teruggeschreeuwd, toch??? ...... een super accommodatie! Een eigen huiskamer, waar we op de bank konden neerploffen, voeten op tafel (ja, inderdaad, dat doe ik thuis ook! hihi) en Karina die voor pepernoten had gezorgd. Ik was zo blij, het was super geweest die dag, ik heb hem fluitend gelopen, de groep was top en mijn voetjes: ik ben niet zo lenig, maar anders zou ik ze zoenen! Terwijl de gehele groep zich te buiten ging aan drank, allerlei spannende thema's bedacht voor de volgende wandeling, gingen Rob en ik onze auto truc uithalen en toen wij anderhalf uur later terug waren, Rose heeft toch nog even gebeld naar ons of het wel goed ging, waren jullie bezorgd???, stond de taxi voor en werden we naar ons restaurant gebracht. 

En om die maaltijd te beschrijven: je moet er bij zijn geweest, je snapt het anders niet. Drie dingen zijn mij duidelijk bijgebleven: LACHEN IS GEZOND, DOE HET ECHTER NOOIT MET VOLLE MOND! (Karina) WIM HEEFT BINDINGSANGST MAAR GEEN VOORTPLANTINGSANGST OF -DRIFT: corrigeert u mij even voor de juiste tekst!  ER GAAT EEN PELGRIMSKINDJE GEBOREN WORDEN, EN WE HEBBEN NOG 9 WANDELINGEN TE GAAN!

De taxi bracht ons na het diner weer keurig naar onze hooiberg. Een paar mensen gingen slapen en de rest niet, en wat ik begreep, zijn die nog wel naar bed geweest, maar hebben ze niet allemaal geslapen, hoewel de vroeg naar bed gangers dat ook niet allemaal gedaan hebben.

Rose haar telefoon ging: het was Mirjam, ze ging ons ontmoeten en meelopen! Hartstikke leuk!