's Ochtends kregen we een prima ontbijt en werden er foto's gemaakt als bewijs voor Inge.
	Meta nam de ballon voor haar rekening die de hele dag fier aan haar rugzak bengelde.
	We namen de pont over de Lek en begonnen aan een fikse wandeling van ca 27km).
	We liepen veel over dijken, klommen over ontelbare hekjes en het landschap was werkelijk schitterend.
	Op veel plaatsen was het water bevroren en het was een prachtig wintertafereel. Alleen de koek- en zopie tentjes voor Rose ontbraken nog. Het was goed koud en de zakdoeken voor de loopneuzen waren nauwelijks aan te slepen.

In de Alblasserwaard wordt de zondagsrust nog gerespecteerd en daardoor konden we helaas nergens in een warm cafeetje koffiedrinken. Eten en drinken deden we dus gewoon buiten. 

Maar na een tijdje is het toch wel handig als je eens ergens kan plassen. Liesbeth belde ten einde raad bij een oude man aan met de vraag of ze even van het toilet gebruik kon maken....

Terwijl ze net rustig op de pot zat kreeg ze de schrik van haar leven. Ze had haar schoenen niet uitgedaan en zat met haar moddervoeten op een wit kleedje. Ze probeerde de modder er uit te wrijven maar daardoor werd het alleen maar erger. Toen ze naar buiten kwam had ze ineens erg veel haast om weg te komen.

Het was een flinke trip naar Hardinxveld-Giessendam en ik voelde mijn voeten behoorlijk toen we uiteindelijk op het station aankwamen. Al met al was het weer een zeer geslaagd weekend en ik verheug mij al op de volgende keer.