Dag 8: Zo 13-jan-02 Gorinchem - Nederhemert Noord (24 km)

 

Om 8 uur 's morgens bleek het schitterend weer te zijn en had ik er alweer meteen zin in (maar wat een dorst). Het ontbijt stond om half 9 klaar (met gelukkig veel sap en thee) en we konden daar heerlijk een half uur de tijd voor nemen. Eric en z'n vader kwamen stipt op het afgesproken tijdstip voor rijden en we vertrokken in konvooi naar Woudrichem (reden: de pont zou pas vanaf 11.15 varen) Het was wat glad op de dijken. Schitterend uitzicht hadden we op Gorkum aan de overkant van het water. Rond 9.45 ging de wandelkaravaan op stap. Het leek Eric leuk om ons eerst naar een doodlopend weggetje te leiden en dan weer terug te gaan naar de parkeerplaats. We hoefden die dag toch maar 23 km. te lopen, dus dit was een toegift vooraf. Nog meer dan gisteren was Woudrichem heel mooi en rustiek , blakend in de zon.

Er volgde een weg over asfalt langs de Afgedamde Maas. Al snel bleek dat het voor Inge vandaag niet haalbaar zou zijn. Pijn aan de schenen speelde parten en ze besloot terug te keren. Jammer, Inge. Hopelijk ben je de volgende keer weer van de partij. Voor ons kwam er een heel leuk stuk natuurgebied met paarden, wat al aangekondigd werd door een enorme hoeveelheid paardevijgen in diverse stadia van versheid. Duidelijk bleek dat Eric's voorouders uit deze streek kwamen, alleen moet ergens onderweg iets met een "o" gebeurd zijn (Poedero(o)ijen). In dit streng gereformeerde gebied konden we geen open restaurant ontdekken. Maar geen nood, in Brakel was er om de 100 meter een setje bankjes, goed voor 6 personen. Dus heerlijk in het zonnetje, met uitzicht op de voetbalvelden en af en toe een kuierend echtpaar, konden we ons luchpakket en de pakken jus d'orange openen. Vlak voor Aalst (nee, we waren nog niet in Belgie, in Nederland ligt ook een klein Aalstje) was er een uitspanning, waar het even goed rusten was. Dat de Carnaval in aantocht is, was hier duidelijk te merken. De etappe deze dag was heel afwisselend; veel rivieren (ik kon ze vroeger op school al niet uit elkaar houden), open weilanden, coulissenlandschap, wielen, zandruggen, eeuwenoude boerderijen, Huis Brakel met ruïne.

Rechte dijken, kronkelende dijkjes, verstilde dorpjes, industrie, natuurreservaten, asfalt en blubberen vooral een stralende zon de hele dag.

We hebben maar liefst 3 provincies op 1 dag aangedaan (Z-H, Gld, en Bra). Het eindpunt voor deze dag was de Molenstraat in Nederhemert-Noord, waarmee we totaal op 150 km. kwamen! De taxi-busjes stonden al ronkend te wachten. We namen afscheid van Karina, Rob en Eric. Het leek net het verhaal van de 10 kleine negertjes. In Den Bosch werd Rose opgewacht, Meta en Henri gingen richting Tilburg en hadden nog even tijd om ons uit te zwaaien. Florine bleef in Den Bosch en Gijs raakten we kwijt. In Utrecht kwam er een afsplitsing richting Amsterdam en Leiden, Trudy bleef in Utrecht. Anita en ik moesten de trein naar Den Haag hebben. Anita riep gehaast dat we dan maar heel hard naar perron 7 moesten rennen en werd door een vriendelijke oude baas gerustgesteld dat ze daar al was. Om kwart over 7 kwam het thuisfront mij van de trein halen en kon ik ze de hele avond van mijn weekend laten meegenieten. Het was weer fantastisch. Bedankt Inge voor het regelen van de overnachting, bedankt meneer van Poederooien voor het vervoer!